De voorjaarsbijeenkomst van de Fund Seminar Sessions stond in het teken van ‘Beleggen voorbij de horizon’. Siegfried Kok, senior portfoliomanager van OBAM focuste op vier megatrends die ver voorbij de beleggingshorizon van de meeste beleggers reiken, en hoogleraar Paul Iske richtte zich op het moment waarop een project mislukt als horizon waar beleggers overheen moeten kijken. 

Als je wilt beleggen voorbij de horizon, moet je om te beginnen niet te veel aandacht besteden aan de waan van de dag. Inflatie, momenteel misschien wel het belangrijkste thema voor beleggers, is het volgens Kok dan ook geen megatrend. “Als gevolg van de coronacrisis en de oorlog in Oekraïne is de inflatie nu hoog, maar wij verwachten dat die volgend jaar weer zal afnemen. Al zal de inflatie op een iets hoger niveau liggen dan vroeger.”  

Wel zullen door de stijgende inflatie de rentes op staatsobligaties en iets later ook op spaarrekeningen omhooggaan, verwacht Kok. “Dat betekent het einde van TINA. TINA staat hier voor There Is No Alternative. Voor beleggers was er de laatste jaren eigenlijk geen alternatief voor aandelen als ze nog iets van rendement wilden behalen. Dat gaat veranderen.” 

Als rente en inflatie geen megatrend zijn, wat zijn dan wel de megatrends? Obam ziet er vier: digitalisering, vergrijzing, de energietransitie en tot slot automatisering en robotisering. Het beleggingsbeleid van Obam is gericht op grote bedrijven met een sterke marktpositie die in staat zijn om in te spelen op die trends. Op het gebied van vergrijzing noemde Kok het voorbeeld van ouderdomsverziendheid: het verschijnsel dat mensen op latere leeftijd dichtbij slechter gaan zien. Een verschijnsel dat wordt versterkt doordat mensen de hele tijd op hun beeldscherm zitten te staren, en daarom niet alleen bij ouderen voorkomt: “Tien procent van de kinderen in China is bijziend.” Obam speelt hierop in door te investeren in onder andere EssilorLuxottica, een fabrikant van brillen en lenzen, en Alcon, een wereldleider in oogzorg. 

Investeren in megatrends betekent volgens Kok ook dat je soms geduld moet hebben. Hij haalde het voorbeeld aan van Ebusco, een bedrijf dat elektrische bussen maakt. Het Brabantse bedrijf ging eind vorig jaar naar de beurs maar noteert momenteel significant onder de introductiekoers. “Ook zij hebben last van toeleveringsproblemen, en stijgende rentes zijn niet goed voor een bedrijf dat nog geen winst maakt.” Maar Obam gelooft in het potentieel van Ebusco: “Alle Nederlandse gemeenten willen elektrische bussen. Niemand wil nog een bus die op diesel rijdt.” 

Van business case naar value case 

Paul Iske is hoogleraar Open Innovatie en Business Venturing aan de Universiteit Maastricht, maar daarnaast vooral ook Chief Failure Officer van het Instituut voor Briljante Mislukkingen. Dat instituut is geboren uit het idee dat 90 procent van alle startende ondernemingen het uiteindelijk niet redt. Juist in de mislukkingen zit heel veel waardevolle kennis. “Als je geen aandacht besteedt aan mislukkingen, ben je kapitaal aan het vernietigen,” zei hij in een pleidooi voor een verschuiving van faalkosten naar faalopbrengsten. Een echte belegger is hij naar eigen zeggen niet, maar zijn idee voor een fonds dat uitsluitend belegt in projecten die eerder zijn mislukt, zou inspiratie moeten zijn voor veel professionele fondsmanagers. Dat was zijn invulling van het thema ‘Beleggen voorbij de horizon’: “De horizon is vaak de lijn waar het project is mislukt. Dat is zonde.” 

Over de huidige ESG-hype onder beleggers had Iske een ontnuchterende boodschap: ESG-doelstellingen van bedrijven zijn helemaal niet ingegeven door nobele motieven, het is puur een financiële beslissing. Hij haalde het voorbeeld aan van het Noorse staatsinvesteringsfonds, dat niet meer in fossiele brandstoffen belegt vanwege de risico’s die daar nu voor een langetermijnbelegger aan kleven. Dat het staatsinvesteringsfonds is gevuld met de opbrengsten uit de Noorse olie- en gasvelden is inderdaad wat hypocriet, gaf Iske graag toe, maar zijn punt staat: beleggers zijn op zoek naar rendement, maar met uitsluitend financieel rendement red je het niet meer in deze tijd. Beleggers kijken ook naar maatschappelijk en zelfs intellectueel rendement. ‘Van een business case naar een value case’,’ noemt hij dat. 

Verder is luisteren naar Paul Iske vooral luisteren naar veel interessante en verhelderende anekdotes. Over een restaurant waar mensen zelf bepalen wat ze betalen, via de mislukte pogingen van gemeenten om wijken van het aardgas af te halen (een leermoment!), tot de waarde van businessplannen: “Afgerond ongeveer nul.” De aanwezigen konden er in de afsluitende borrel nog lang met hem over doorpraten.

 

 

 

 

 

 

 

                              Siegfried Kok                                                                                Paul Iske